| Goethe's Faust is a complex work of literature that is concerned with the place of humanity in the cosmos, the striving of its protagonist beyond his human confines, the implications of his going too far, and the consequences that his quest have on his community. Goethe wrote Faust in two parts (Part I in 1808, Part II in 1832), and together they revise the Faustus legend to fit with Romantic sensibilities and eighteenth-century attitudes toward earthly life and the beyond. The theme of a man selling his soul to the devil for earthly desires-fame, knowledge, wealth, power-developed from a profound Christian belief in life after death. Goethe updates the legend by adding a prolonged love story, making his devil an ironic and mocking figure, and allowing Faust's soul to escape damnation. Faust's universe is one of motion and flux, one where humanity is but a part, and one in which Faust tries to find values that are permanent and dependable as his experiences bring continual transformations: from hope to despair, from lust to spirituality. He literally journeys across the world, through mystical festivals, from old age to youth, in his quest for belonging and contentment. Through all of his accomplishments, Faust remains disillusioned and bitter at his death, but for his endless striving and belief in something beyond himself, Faust is saved from damnation by God's grace. | Faust rozpoczyna się Posłaniem - krótką dedykacją autora do przyjaciół z młodości, w której wspomina minione lata, osoby i pierwszą miłość. Posłanie ma charakter duchowego przeniesienia się w dawne czasy, co staje się natchnieniem dla poety, który akceptuje w nim romantyczną pochwałę młodości. Następnie jest Prolog na scenie, będący dyskusją Dyrektora teatru, Komika i Poety o cechach nowej sztuki i roli artysty. Goethe zestawia tu trzy koncepcje poezji: oświeceniową, romantyczną i ludyczną. Kolejną sceną jest Prolog w niebie, gdzie dochodzi do właściwego zawiązania akcji - Mefistofeles zakłada się z Bogiem o duszę Fausta. Część pierwsza podzielona została na dwadzieścia trzy sceny, rozgrywające się w różnych miejscach i w różnym czasie. Akcja rozpoczyna się w pracowni Fausta, gdzie uczony zastanawia się nad swoim życiem, próbuje wywołać duchy, które umożliwiłyby mu poznanie wiedzy tajemnej, niedostępnej dla zwykłego śmiertelnika, co kończy się niepowodzeniem. Po zawarciu paktu z Mefistofelesem bohater przenosi się w różne miejsca, zostaje odmłodzony przez wiedźmę i uwodzi piękną Małgorzatę. Uczestniczy również w Nocy Walpurgi. Część pierwsza dzieła kończy się w chwili, kiedy Faust musi opuścić więzienie, w którym przetrzymywana jest jego ukochana, skazana na śmierć za zamordowanie dziecka. Część druga Fausta składa się z pięciu aktów. Akt pierwszy, złożony z sześciu scen, obejmuje wydarzenia od chwili, w której główny bohater odzyskuje wewnętrzny spokój po śmierci Małgorzaty do wywołania przez Mefistofelesa na żądanie cesarza Heleny Trojańskiej i Parysa. Akt drugi - siedem scen - przenosi akcję do dawnej pracowni Fausta i kończy się wydarzeniami z klasycznej Nocy Walpurgi. Akt trzeci - trzy sceny - obejmuje zdarzenia od uwolnienia Heleny Trojańskiej z rąk jej męża, Menelaosa, do utraty przez Fausta ukochanej Heleny i syna. Akt czwarty - trzy sceny - rozgrywa się w średniowiecznych Niemczech, gdzie Faust i Mefistofeles pomagają cesarzowi wygrać walkę z antycesarzem i kończy się nadaniem nadmorskiej prowincji mędrcowi. Akt piąty - siedem scen - rozpoczyna się w chacie Baucis i Filemona i kończy się przeniesieniem duszy Fausta do nieba. |
1-800-278-9393
